Zondagslezingen

Na zijn debuut in 1977 en de succesvolle romans Opwaaiende zomerjurken (1979) en Cirkel in het gras (1985) bleef het een tijd stil rond Oek de Jong. In 1993 publiceerde hij twee novelles: De inktvis, waarmee hij een nieuw element toevoegde aan zijn werk: de mystieke onderstroom werd zichtbaar. In de verhalen en essays van Een man die in de toekomst springt (1997) confronteerde hij zichzelf met de grote beelden en symbolen van de Europese traditie en legde zo de basis van een eigenzinnig wereldbeeld. Het boek werd getypeerd als een intellectuele autobiografie en bekroond met de Busken Huetprijs. In 1998 veroorzaakte Oek de Jong de nodige opschudding in literair Nederland door zich in het essay Zijn muze was een harpij te distantiëren van het wereldbeeld van W. F. Hermans.
De veelgeprezen roman Hokwerda’s kind was in 2002 zijn come-back als romanschrijver en werd genomineerd voor Libris Prijs en Gouden Uil. In 2006 volgde verrassend een dagboek: De wonderen van de heilbot. Oek de Jong werkt al enige jaren aan een zeer omvangrijke roman en heeft ook een nieuwe essaybundel met stukken over schilders en schrijvers in voorbereiding. Deze herfst verschijnt onder zijn redactie Eckhart nu, elf visies op Meister Eckhart.

Marijtje van der Horst, lid van de programmaraad in de Vrije Gemeente, interviewt Oek de Jong over zijn spirituele ontwikkeling, zijn visie op het religieuze en het mystieke. Ook zal er gesproken worden over het romanschrijven en de belangrijke rol die het onderbewuste daarbij speelt.

In de westerse cultuur is de dood een precair onderwerp. Het bepaalt ons bij de eindigheid van het leven. Maar vanuit boeddhistische perspectief is de dood niet het einde. Het is een tussenstap; het is niet de werkelijkheid, maar een idee dat de mens de werkelijkheid noemt. Het Tibetaans boeddhisme ziet de dood ‘slechts’ als een verandering van vorm en bovendien als een proces dat we dagelijks meemaken.
In deze lezing wordt een aantal praktische aspecten van het sterven nader belicht. Hierbij gaat het zowel om de stervende als om degene die achterblijft. Hoe geweldig zou het zijn als sterven niet meer gezien wordt als een strijd maar een recht op een terugkeer naar ons licht?
In de aansluitende cursus worden de verschillende niveaus van de werking van de geest ten tijde van het sterven belicht, waarbij het Tibetaans Dodenboek als leidraad dient.